Ayfer Karamani
Toprak, avucumun içinde, yani doğanın ta kendisi. Ona şekil vermemi bekliyor. Öyle uysal ki, ne istersem yapıyor; yoğurup, yerden yere vurup tekrar avuçlarıma alıyorum, tam kıvamına geldiğinde, kendi doğamı yaratmaya başlıyorum.
Benim doğam, çamurla 50 yıllık maceram içinde bazen soyutlamalar oldu, bazen acı çeken insanlar, bazen kayalar… Kahverengi, gri ve türkuvaz tonları içinde oluşan kayalar ve bunların içinde beliren yarı soyut, acılı insan yüzleri, yerini giderek aşka bıraktı. Figürler soyutluğunu yitirir gibi oldu, ama renkler doğal tonlarını ve sadeliklerini korudu. Kayalarsa hep var oldu. Erişilmez formları beni hep etkiledi. Doğa yakamı bırakmadı. İş sırlamada da öyle: Parlak sırlar işimi bozdu. Mat, hatta fırınlanmamış, erimemiş etkisi yapan sırları arıyorum, bulamayınca kendim yapıyorum. Sır, pişmemiş gibi olsun isteyince, elektrikli fırınları canavar gibi görüyor, bin bir uğraşıdan sonra ona da sözümü geçiriyorum. Gönlüm isterdi ki, çalışmalarımı atölyede değil, doğanın içinde yapayım ve odun fırınlarında pişireyim. Belki o zaman “bu sefer oldu” diyebilirim.
AYFER KARAMANİ
1957 yılında eşi Sabit Karamani’nin evde kurduğu seramik atölyesinde çalışmalarına başladı. Sabit Karamani’nin yaptığı seramik sırları, o günden bu güne Karamani atölyesinin imzası haline geldi.
30 yıldır İstanbul’da Tünel’deki atölyesinde çalışmalarını sürdüren Ayfer Karamani, 1954 yılından bu yana yurtiçinde ve dışında onlarca kişisel sergi açmış, ulusal ve uluslararası birçok karma sergiye katılmış, ödüller almıştır. İstanbul, Adana, Mersin ve Bodrum’daki kimi yapılarda, bazıları eşi Sabit Karamani’yle birlikte olmak üzere 20’den fazla seramik duvar uygulaması yapmıştır. Eserleri çeşitli koleksiyonlarda yer almaktadır. Karamani, 2007 Ekim ayında İş Bankası Kibele Sanat Galerisi’nde açtığı retrospektif sergiyle, seramikte 50. yılını kutlamıştır.
İlk yıllarda doğal renklerle uyum içindeki soyut formlar ve panolar çalışan Ayfer Karamani, sonraki yıllarda doğadan etkilenerek sürdürdü çalışmalarını. Soyutlamaları giderek en çok kayaların etkisi altında kalır oldu; bu çalışma biçimi, atölyede kendi ürettikleri sırlarla müthiş bir bütünleşme sağladı. 80’li yıllarla birlikte, bu doğa soyutlamalarının içine insan figürleri karışmaya başladı. Kahverengi, gri ve türkuvaz tonlarının ağırlıklı olduğu, çoğunlukla monokrom eserlerde betimlenen insanlar, genellikle acılarını ifade eden yarı soyut biçimlerdi. Sonra bu insan figürlerinin ifadeleri giderek yumuşadı, 90’lı yıllarda aşka ve âşıklara dönüştü. Soyutlama biçimi daha yalın bir ifadeye büründü, renklerdeyse bir değişiklik olmadı. Aynı yıllarda bir dönem, antik tapınaklardaki mimari elemanlardan ve frizlerden edindiği izlenimlerini seramiğine aktarmaya başladı. İnsan figürlerini bu elemanlarla birleştirerek hem heykeller hem de panolar üretti. Monokrom çalışmalar sürdü, ama varolan renk skalasına mat kırmızılar, mat siyahlar eklendi.
Ayfer Karamani, son yıllarda heykel çalışmalarına çok ağırlık verdi. Çalışmalarının boyutları giderek büyüdü; doğa soyutlamalarının içindeki insanların bir kısmı, kayaların içinden sıyrılıp çıkmaya başladılar. Bu yeni tarz çalışmayla birlikte, soyutlamanın yalınlaşması en üst düzeye ulaştı. Ama son tahlilde, seramiğindeki doğa etkisi, Karamani’nin yakasını hiç bırakmadı.
SERGİLER
Kişisel sergiler
1954 Kumaş desenleri sergisi – Galatasaray Lisesi/İstanbul
1955 Kumaş desenleri sergisi – Beyoğlu Şehir Galerisi/İstanbul
1959 Seramik ve mozayik sergisi – Beyoğlu Şehir Galerisi/İstanbul
1963 Seramik Sergisi – Beyoğlu Şehir Galerisi/İstanbul
1968 Seramik sergisi – Taksim Sanat Galerisi/İstanbul
1976 Seramik sergisi – Taksim Sanat Galerisi/İstanbul
1977 Seramik sergisi – Oya Sanat/İstanbul
1980 Seramik sergisi – Hobi Sanat Galerisi/İstanbul
1980 Seramik sergisi – Güler Sanat Galerisi/Bodrum
1983 Seramik sergisi – Parmakkapı İş Sanat Galerisi/İstanbul
1983 Seramik sergisi – Eller Sanat Galerisi/İstanbul
1984 Seramik sergisi – Haluk Elbe Sanat Galerisi (Bodrum Sualtı Arkeoloji Müzesi)/Bodrum
1985 Seramik sergisi – Ümit Yaşar Sanat Galerisi/İstanbul
1985 Seramik sergisi – Adliye Sarayı Sanat Galerisi/Paris
1988 Seramik sergisi – Destek Reasürans Sanat Galerisi/İstanbul
1989 Seramik sergisi – Atelier-Galerie Confluences/Nîmes
1991 Seramik sergisi “Seramikte 33 Yıl” – Çanakkale Seramik Sanat Galerisi/İstanbul
1993 Seramik sergisi – Maça Kızı/Bodrum
1993 Seramik sergisi – Les Ateliers du Beaucet/Le Beaucet
1997 Seramik sergisi “40. Yıl Kutlama Sergisi”– Ayfer Karamani Seramik Atölyesi/İstanbul
1997 Seramik sergisi – Ageless Galeries/New York
2001 Seramik sergisi “Seramikte 44 Yıl” – Aksanat/İstanbul
2003 Seramik sergisi – Almelek Sanat Galerisi/İstanbul
2007 Seramik sergisi – “Retrospektif Sergisi 1957-2007”/İş Bankasi Kibele Sanat Galerisi/İstanbul
2007 Seramik Sergisi – Takı Antika Galerisi/Ankara
Karma sergiler
1962 Uluslararası Seramik Sergisi/Prag-Çekoslovakya
1963 Venedik Bienali/Venedik-İtalya
1967 Uluslararası Seramik Sergisi, İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi/İstanbul
1981 Atatürk’ün 100. Doğum Yıldönümü Karma Seramik Sergisi, Paris-Fransa
1982 Karma Sergi, Bakraç Galeri/İstanbul
1983 Galeriler 83, Atatürk Kültür Merkezi/İstanbul
1983 Anadolu Medeniyetleri Sergisi kapsamındaki Çağdaş Türk Sanatı Sergisi/İstanbul
1986 Mimar Sinan Üniversitesi DGSA Mezunlar Derneği Karma Sergisi, Destek Reasürans Sanat Galerisi/İstanbul
1987 Karma Sergi, Opera Sanat Galerisi/İstanbul
1988 Karma Sergi, Neriman Erkut Sanat Galerisi/İstanbul
1988 Kama Sergi, Mathieu Blanche Sanat Galerisi/Avignon-Fransa
1991 Karma Sergi, Toprak Sanat Galerisi/İstanbul
1992 “40. Sanat Yılında Füreya’nın Yeni Çalışmaları-Füreya Koral’a Saygı”, Maçka Sanat Galerisi/İstanbul
1993 Karma Sergi, Eylül Sanat Galerisi/İstanbul
1993 “Çağlar Boyu Anadolu’da Kadın” sergileri kapsamında “Cumhuriyet’ten Günümüze Kadın Sanatçılar” Sergisi, İstanbul Arkeoloji Müzeleri/İstanbul
1994 “Ateşle Çeyrek Asır”, Karma Seramik Sergisi, Destek Reasürans Sanat Galerisi/İstanbul
2004 “Kişisel İzler” Vitra Seramik Sanat Atölyesi Sergisi – Beşiktaş Resim ve Heykel Müzesi/İstanbul
2007 “Türk Seramik Sanatı” Sergisi – Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Tophane-i Amire Binası/İstanbul
ÖDÜLLER
1962 Gümüş Madalya – Uluslararası Seramik Sergisi – Prag
2005 Seramik Onur Ödülü – Seramik Federasyonu – İstanbul
KOLEKSİYONLAR
Resim ve Heykel Müzesi (İstanbul)
Akbank (İstanbul)
Nejat Eczacıbaşı (İstanbul)
Türkiye Turizm Merkezi (Paris-Fransa)
Çanakkale Seramik (İstanbul)
Aiko Ikarash (Japonya)
Sahir Erozan (Washington)
SERAMİK DUVAR UYGULANAN YAPILAR
1962 Yonca Han-Beyoğlu/İstanbul
1963 Feneryolu Eczanesi/İstanbul
1967 Gureba Hastanesi/İstanbul
1968 Osmanlı Bankası/Karaköy-İstanbul
1968 Murat Palas Apartmanı/Nişantaşı-İstanbul
1969 Ayaks Yağ Fabrikası/İstanbul
1969 Kandilli Rasathanesi/İstanbul
1973 Mersin Oteli/Mersin
1974 İş Hanı/Nişantaşı-İstanbul
1974 Sözmen Oteli/İstanbul
1975 Sheraton Oteli/İstanbul
1985 Akbank/Valideçeşme-İstanbul
1986 Etap Altınel Oteli/Ankara
1987 Sakıp Sabancı Holding/Adana
1988 Akbank/Galatasaray-İstanbul
1990 Öğretmenler Bankası/Gayrettepe-İstanbul
1991 Fatih Belediyesi/İstanbul
1992 Resteria Oteli/İstanbul
1993 Turmen Oteli/Bodrum
Sanatçının online galerisi www.sanatgezgini.com'dur.
Eğitim Durumu
1957 İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi
Sergi Geçmişi
.. Metnin içinde yer almaktadır.
Ayfer Karamani
Toprak, avucumun içinde, yani doğanın ta kendisi. Ona şekil vermemi bekliyor. Öyle uysal ki, ne istersem yapıyor; yoğurup, yerden yere vurup tekrar avuçlarıma alıyorum, tam kıvamına geldiğinde, kendi doğamı yaratmaya başlıyorum.
Benim doğam, çamurla 50 yıllık maceram içinde bazen soyutlamalar oldu, bazen acı çeken insanlar, bazen kayalar… Kahverengi, gri ve türkuvaz tonları içinde oluşan kayalar ve bunların içinde beliren yarı soyut, acılı insan yüzleri, yerini giderek aşka bıraktı. Figürler soyutluğunu yitirir gibi oldu, ama renkler doğal tonlarını ve sadeliklerini korudu. Kayalarsa hep var oldu. Erişilmez formları beni hep etkiledi. Doğa yakamı bırakmadı. İş sırlamada da öyle: Parlak sırlar işimi bozdu. Mat, hatta fırınlanmamış, erimemiş etkisi yapan sırları arıyorum, bulamayınca kendim yapıyorum. Sır, pişmemiş gibi olsun isteyince, elektrikli fırınları canavar gibi görüyor, bin bir uğraşıdan sonra ona da sözümü geçiriyorum. Gönlüm isterdi ki, çalışmalarımı atölyede değil, doğanın içinde yapayım ve odun fırınlarında pişireyim. Belki o zaman “bu sefer oldu” diyebilirim.
AYFER KARAMANİ
1957 yılında eşi Sabit Karamani’nin evde kurduğu seramik atölyesinde çalışmalarına başladı. Sabit Karamani’nin yaptığı seramik sırları, o günden bu güne Karamani atölyesinin imzası haline geldi.
30 yıldır İstanbul’da Tünel’deki atölyesinde çalışmalarını sürdüren Ayfer Karamani, 1954 yılından bu yana yurtiçinde ve dışında onlarca kişisel sergi açmış, ulusal ve uluslararası birçok karma sergiye katılmış, ödüller almıştır. İstanbul, Adana, Mersin ve Bodrum’daki kimi yapılarda, bazıları eşi Sabit Karamani’yle birlikte olmak üzere 20’den fazla seramik duvar uygulaması yapmıştır. Eserleri çeşitli koleksiyonlarda yer almaktadır. Karamani, 2007 Ekim ayında İş Bankası Kibele Sanat Galerisi’nde açtığı retrospektif sergiyle, seramikte 50. yılını kutlamıştır.
İlk yıllarda doğal renklerle uyum içindeki soyut formlar ve panolar çalışan Ayfer Karamani, sonraki yıllarda doğadan etkilenerek sürdürdü çalışmalarını. Soyutlamaları giderek en çok kayaların etkisi altında kalır oldu; bu çalışma biçimi, atölyede kendi ürettikleri sırlarla müthiş bir bütünleşme sağladı. 80’li yıllarla birlikte, bu doğa soyutlamalarının içine insan figürleri karışmaya başladı. Kahverengi, gri ve türkuvaz tonlarının ağırlıklı olduğu, çoğunlukla monokrom eserlerde betimlenen insanlar, genellikle acılarını ifade eden yarı soyut biçimlerdi. Sonra bu insan figürlerinin ifadeleri giderek yumuşadı, 90’lı yıllarda aşka ve âşıklara dönüştü. Soyutlama biçimi daha yalın bir ifadeye büründü, renklerdeyse bir değişiklik olmadı. Aynı yıllarda bir dönem, antik tapınaklardaki mimari elemanlardan ve frizlerden edindiği izlenimlerini seramiğine aktarmaya başladı. İnsan figürlerini bu elemanlarla birleştirerek hem heykeller hem de panolar üretti. Monokrom çalışmalar sürdü, ama varolan renk skalasına mat kırmızılar, mat siyahlar eklendi.
Ayfer Karamani, son yıllarda heykel çalışmalarına çok ağırlık verdi. Çalışmalarının boyutları giderek büyüdü; doğa soyutlamalarının içindeki insanların bir kısmı, kayaların içinden sıyrılıp çıkmaya başladılar. Bu yeni tarz çalışmayla birlikte, soyutlamanın yalınlaşması en üst düzeye ulaştı. Ama son tahlilde, seramiğindeki doğa etkisi, Karamani’nin yakasını hiç bırakmadı.
SERGİLER
Kişisel sergiler
1954 Kumaş desenleri sergisi – Galatasaray Lisesi/İstanbul
1955 Kumaş desenleri sergisi – Beyoğlu Şehir Galerisi/İstanbul
1959 Seramik ve mozayik sergisi – Beyoğlu Şehir Galerisi/İstanbul
1963 Seramik Sergisi – Beyoğlu Şehir Galerisi/İstanbul
1968 Seramik sergisi – Taksim Sanat Galerisi/İstanbul
1976 Seramik sergisi – Taksim Sanat Galerisi/İstanbul
1977 Seramik sergisi – Oya Sanat/İstanbul
1980 Seramik sergisi – Hobi Sanat Galerisi/İstanbul
1980 Seramik sergisi – Güler Sanat Galerisi/Bodrum
1983 Seramik sergisi – Parmakkapı İş Sanat Galerisi/İstanbul
1983 Seramik sergisi – Eller Sanat Galerisi/İstanbul
1984 Seramik sergisi – Haluk Elbe Sanat Galerisi (Bodrum Sualtı Arkeoloji Müzesi)/Bodrum
1985 Seramik sergisi – Ümit Yaşar Sanat Galerisi/İstanbul
1985 Seramik sergisi – Adliye Sarayı Sanat Galerisi/Paris
1988 Seramik sergisi – Destek Reasürans Sanat Galerisi/İstanbul
1989 Seramik sergisi – Atelier-Galerie Confluences/Nîmes
1991 Seramik sergisi “Seramikte 33 Yıl” – Çanakkale Seramik Sanat Galerisi/İstanbul
1993 Seramik sergisi – Maça Kızı/Bodrum
1993 Seramik sergisi – Les Ateliers du Beaucet/Le Beaucet
1997 Seramik sergisi “40. Yıl Kutlama Sergisi”– Ayfer Karamani Seramik Atölyesi/İstanbul
1997 Seramik sergisi – Ageless Galeries/New York
2001 Seramik sergisi “Seramikte 44 Yıl” – Aksanat/İstanbul
2003 Seramik sergisi – Almelek Sanat Galerisi/İstanbul
2007 Seramik sergisi – “Retrospektif Sergisi 1957-2007”/İş Bankasi Kibele Sanat Galerisi/İstanbul
2007 Seramik Sergisi – Takı Antika Galerisi/Ankara
Karma sergiler
1962 Uluslararası Seramik Sergisi/Prag-Çekoslovakya
1963 Venedik Bienali/Venedik-İtalya
1967 Uluslararası Seramik Sergisi, İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi/İstanbul
1981 Atatürk’ün 100. Doğum Yıldönümü Karma Seramik Sergisi, Paris-Fransa
1982 Karma Sergi, Bakraç Galeri/İstanbul
1983 Galeriler 83, Atatürk Kültür Merkezi/İstanbul
1983 Anadolu Medeniyetleri Sergisi kapsamındaki Çağdaş Türk Sanatı Sergisi/İstanbul
1986 Mimar Sinan Üniversitesi DGSA Mezunlar Derneği Karma Sergisi, Destek Reasürans Sanat Galerisi/İstanbul
1987 Karma Sergi, Opera Sanat Galerisi/İstanbul
1988 Karma Sergi, Neriman Erkut Sanat Galerisi/İstanbul
1988 Kama Sergi, Mathieu Blanche Sanat Galerisi/Avignon-Fransa
1991 Karma Sergi, Toprak Sanat Galerisi/İstanbul
1992 “40. Sanat Yılında Füreya’nın Yeni Çalışmaları-Füreya Koral’a Saygı”, Maçka Sanat Galerisi/İstanbul
1993 Karma Sergi, Eylül Sanat Galerisi/İstanbul
1993 “Çağlar Boyu Anadolu’da Kadın” sergileri kapsamında “Cumhuriyet’ten Günümüze Kadın Sanatçılar” Sergisi, İstanbul Arkeoloji Müzeleri/İstanbul
1994 “Ateşle Çeyrek Asır”, Karma Seramik Sergisi, Destek Reasürans Sanat Galerisi/İstanbul
2004 “Kişisel İzler” Vitra Seramik Sanat Atölyesi Sergisi – Beşiktaş Resim ve Heykel Müzesi/İstanbul
2007 “Türk Seramik Sanatı” Sergisi – Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Tophane-i Amire Binası/İstanbul
ÖDÜLLER
1962 Gümüş Madalya – Uluslararası Seramik Sergisi – Prag
2005 Seramik Onur Ödülü – Seramik Federasyonu – İstanbul
KOLEKSİYONLAR
Resim ve Heykel Müzesi (İstanbul)
Akbank (İstanbul)
Nejat Eczacıbaşı (İstanbul)
Türkiye Turizm Merkezi (Paris-Fransa)
Çanakkale Seramik (İstanbul)
Aiko Ikarash (Japonya)
Sahir Erozan (Washington)
SERAMİK DUVAR UYGULANAN YAPILAR
1962 Yonca Han-Beyoğlu/İstanbul
1963 Feneryolu Eczanesi/İstanbul
1967 Gureba Hastanesi/İstanbul
1968 Osmanlı Bankası/Karaköy-İstanbul
1968 Murat Palas Apartmanı/Nişantaşı-İstanbul
1969 Ayaks Yağ Fabrikası/İstanbul
1969 Kandilli Rasathanesi/İstanbul
1973 Mersin Oteli/Mersin
1974 İş Hanı/Nişantaşı-İstanbul
1974 Sözmen Oteli/İstanbul
1975 Sheraton Oteli/İstanbul
1985 Akbank/Valideçeşme-İstanbul
1986 Etap Altınel Oteli/Ankara
1987 Sakıp Sabancı Holding/Adana
1988 Akbank/Galatasaray-İstanbul
1990 Öğretmenler Bankası/Gayrettepe-İstanbul
1991 Fatih Belediyesi/İstanbul
1992 Resteria Oteli/İstanbul
1993 Turmen Oteli/Bodrum
Sanatçının online galerisi www.sanatgezgini.com'dur.
Eğitim Durumu
1957 İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi
Sergi Geçmişi
.. Metnin içinde yer almaktadır.
